MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD: 

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD: 

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD OPIS: 

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD LOKALIZACJA:

Muzeum Miniaturowej Sztuki Profesjonalnej Henryk Jan Dominiak w Tychach. 

Kategoria: Dziedzictwo kulturowe. 

ul. Żwakowska 8/66. 

43-100 Tychy. 

nazwa skrócona MMSPHJD. 

telefon VoIP 32/2181524. 

tel. komórkowy + 48 692875944. 

e-mail arhen-dominiak@hotmail.com    . 

NIP 6461145679. 

REGON 243501544. 

województwo śląskie. 

kraj Rzeczpospolita Polska – Poland, Europe, World. 

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD DYREKCJA.

DYREKTOR MUZEUM: 

Henryk Jan Dominiak. 

tel. VoIP 32/2181524. 

tel. komórkowy + 48 692875944. 

e-mail arhen-dominiak@hotmail.com   .

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD KOLEKCJA EKSPONATÓW HER1 – HER50:

HER1 – HERB MIASTA TYCHY WZÓR 2000 / 2000.

HER2 – HERB MIASTA KARPACZ  / 1983.

HER3 – HERB MIASTA TYCHY WZÓR 1951-1989 / 1989.

HER4 – HERBY MIAST PRL-U – SPINKA DO MANKIETU KOSZULI – LEWA / 1972.

HER5 – HERBY MIAST PRL-U – SPINKA DO MANKIETU KOSZULI – PRAWA / 1972.

HER6 – FLEUR-DE-LIS PROVENANT DU CHÂTEAU DE VERSAILLES / 2011.

HER7 – HERB MIASTA USTROŃ / 2014. 

HER8 – WOJEWÓDZTWO ŚLĄSKIE / 2013. 

HER9 – HERB MIASTA BUSKO ZDRÓJ. 

HER10 – HERB MIASTA POZNAŃ.

.

. 

HER11 – HERB MIASTA KIELCE.

.

. 

HER12 – HERB MIASTA SZCZECIN. 

HER13 – HERB MIASTA WIELICZKA.

.

. 

HER14 – HERB MIASTA BYTOM. 

HER15 – HERB MIASTA CIESZYN. 

HER16 – HERB MIASTA ELBLĄG.

HER17– HERB MIASTA WROSŁAW. 

.

. 

HER18 – HERB MIASTA CZĘSTOCHOWA. 

HER19 – HERB MIASTA ŁÓDŹ.

.

. 

HER20 – HERB MIASTA RZESZÓW. 

HER21 – HERB MIASTA SUCHA BESKIDZKA.

.

. 

HER22 – HERB MIASTA MIASTKO. 

HER23 – HERB MIASTA KOŁOBRZEG. 

HER24 – HERB MIASTA ŽATEC. 

HER25 – HERB MIASTA POLANICA ZDRÓJ. 

HER26 – HERB MIASTA ZABRZE. 

HER27 – HERB MIASTA JELENIA GÓRA. 

HER28 – HERB MIASTA WISŁA.

.

. 

HER29 – HERB MIASTA RYBNIK.

.

. 

HER30 – HERB MIASTA JAWORZNO. 

HER31 – HERB MIASTA SIEMIANOWICE ŚL.

.

. 

HER32 – HERB MIASTA OŚWIĘCIM. 

HER33 – HERB MIASTA PSZCZYNA.

.

. 

HER34 – HERB MIASTA RUCIANE NIDA. 

HER35 – HERB MIASTA GLIWICE.

.

. 

HER36 – HERB MIASTA ŚWINOUJŚCIE. 

HER37 – HERB MIASTA WĘGORZEWO. 

HER38 – HERB MIASTA KOSZALIN.

.

. 

HER39 – HERB MIASTA SZCZECINEK. 

HER40 – HERB MIASTA MYSZKÓW.

.

. 

HER41 – HERB MIASTA KRAKÓW. 

HER42 – HERB MIASTA SOPOT. 

HER43 – HERB MIASTA KWIDZYN. 

HER44 – HERB MIASTA ŻYWIEC. 

HER45 – HERB MIASTA KŁODZKO. 

HER46 – HERB MIASTA BIELSKO BIAŁA.

.

. 

HER47 – HERB MIASTA ŚWIDWIN.

.

. 

HER48 – HERB MIASTA DRAWSKO. 

HER49 – HERB MIASTA GUBIN. 

HER50 – HERB MIASTA USTRONIE MORSKIE.

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD EKSPOZYCJA ZBIORÓW HER51 – HER100:

. 

HER51 – HERB MIASTA TARNOWSKIE GÓRY.

.

. 

HER52 – HERB MIASTA TORUŃ. 

HER53 – HERB MIASTA OSTRAVA. 

HER54 – HERB MIASTA NOWY SĄCZ. 

HER55 – HERB MIASTA WADOWICE. 

HER56 – HERB MIASTA ZAWIERCIE. 

HER57 – HERB MIASTA SŁUPSK.

.

. 

HER58 – HERB MIASTA SOSNOWIEC. 

HER59 – HERB MIASTA GNIEZNO.

.

. 

HER60 – HERB MIASTA HEL. 

HER61 – HERB MIASTA GDAŃSK. 

HER62 – HERB MIASTA SKAŁA. 

HER63 – HERB MIASTA BIAŁOGARD. 

HER64 – HERB MIASTA SZCZYRK. 

HER65 – HERB MIASTA LIMANOWA. 

HER66 – HERB MIASTA ZAKOPANE. 

HER67 – HERB MIASTA OLKUSZ. 

HER68 – HERB MIASTA AUGUSTÓW. 

HER69 – HERB MIASTA USTKA. 

HER70 – HERB MIASTA POŁCZYN. 

HER71 – HERB MIASTA PISZ. 

HER72 – HERB MIASTA ŚWIĘTOCHŁOWICE. 

HER73 – HERB MIASTA WODZISŁAW ŚLĄSKI. 

HER74 – HERB MIASTA CHORZÓW. 

HER75 – HERB GD CH.

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD MOTYW:

KOŃ DOMOWY:

Ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych, użytkowany głównie jako zwierzę pociągowe i wierzchowe. O pochodzeniu konia domowego od dzikich koni istnieje wiele hipotez. Według najczęściej przyjmowanych poglądów, koń domowy wywodzi się głównie od konia Przewalskiego i tarpana.

Udomowienie koni nastąpiło prawdopodobnie w początki III tysiąclecia p.n.e. niezależnie od siebie w środkowych strefach Europy i w Azji. Najdawniejsze ślady (około 2500 lat p.n.e.) użytkowania koni odnajdywane są w postaci rysunków, szczątków rzędów i uprzęży, jak też w hetyckich tekstach klinowych.

.

ASYMILACJA KONIA DOMOWEGO:

Koń łatwo dostraja się do różnych sektorów klimatycznych i warunków bytowania. Odznacza się szeroką skalą użytkowości: pod wierzch, w zaprzęgu – do różnorodnych prac rolniczych i transportu. Konie użytkowane są ponadto jako zwierzęta juczne, rzeźne (mięso, skóra, włosie), przy produkcji szczepionek itp. Z mleka klaczy wyrabiany jest kumys.

O tak rozległej skali przydatności użytkowej koni postanawiają: budowa pozwalająca na dogodne siodłanie i oprzęganie. Szeroka skala chodów koni, łatwość i skuteczność kucia. Sprawna i żwawa wymiana materii, pozwalająca na długotrwałą pracę w rozmaitym tempie i szybką regenerację sił. Wreszcie dużą rolę w użytkowaniu koni odgrywa ich bierność w poddawaniu się woli człowieka.

Hodowla koni najwcześniej rozwinęła się w krajach środkowej Azji na terenach Turkiestanu i Iranu. Następnie objęła obszary Azji Mniejszej, Macedonii, Grecji (Tesalia) i Rzym. Dopiero od IV stulecia n.e. także i Arabii , w której osiągnęła ona, począwszy od VIII w. szczególnie wysoki stopień rozwoju. W czasie supremacji  arabskiej na Płw. Iberyjskim, jak też podczas wojen krzyżowych w XI–XIII w., luksusowe modele wierzchowców wschodnich, z arabskimi i berberyjskimi na czele przedostały się do Hiszpanii, Francji, Anglii i in. krajów, oddziałując intensywnie na pogłowie miejscowe.

.

KOŃ DOMOWY WARUNKI PRZYRODNICZE:

Stopniowo, pod wpływem lokalnych warunków przyrodniczych, jak i potrzeb gospodarczych, wojskowych i sportowych, nastąpiło w poszczególnych krajach duże wyspecjalizowanie ras i typów koni. Podzielić je można w zależności od nasilenia i długotrwałości oddziaływania dwóch czynników – środowiska przyrodniczego i zabiegów hodowlanych człowieka – na 3 główne grupy. Koni prymitywnych (np. koni mongolskich, kirgiskich, jakuckich, islandzkich). Półkulturaknych (zwykle uszlachetnione konie). Kulturalnych (konie pełnej krwi angielskiej, araby, kłusaki, z koni zimnokrwistych – perszerony, ardeny, belgi, szajry, klajdesdale itp. oraz konie tzw. półkrwi , jak trakeny, hanowery, oldenburgi, francuskie angloaraby, huntery, döle).

Ze względu na różnice ustroju konie dzieli się na dwie wielkie grupy: gorącokrwiste (ciepłokrwiste) i zimnokrwiste. Nazwy te są czysto umowne i nie wynikają z różnic temperatury krwi (temperatura jednakowa około 37,4–38°), lecz z charakteru budowy, temperamentu i stosowalności użytkowej. Konie gorącokrwiste odznaczają się lekką budową, jędrnym umięśnieniem, suchą konstytucją, pobudliwym temperamentem, szybką przemianą materii i w związku z tym zdolne są do szybkiego ruchu, a więc nadają się do użytku pod wierzch. Typowymi ich przedstawicielami są konie: arabskie, pełnej krwi angielskie i kłusaki.

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD MOTYW:

RYBA DUŻA:

Rekin olbrzymi 300,21-1500,1. 

Rekin długoszpar 800,22-1200,53. 

Ryba piła 700,33. 

Manta znana jako diabeł morski 499,69-600,1. 

Lis morski miznowicie rekin, który uśmierca uderzeniem ogona 500,21.

Miecznik (Włócznik) – dł. 200,32-500,12. 

Sum (Sum europejski) 200,31-500. 

Jesiotr ostronosy (Jesiotr atlantyck) 250-400,1. 

Samogłów (Mola mola) 220-400. 

Arapaima (Arapaima gigas) – piraruku (ryba czerwona) 200-390,3. 

Żarłacz śledziowy, lamna 350,22.

Konger 300,4. 

Strętwa (Electrophorus electricus, Węgorz elektryczny) 40,33-250,2 cm. 

Anioł morski 90-240,3 cm. 

Żabnica (Nawęda) 100-200,2 cm. 

Prapłetwiec abisyński 130-199,29 cm. 

Przeraza (Chimera pospolita) 150,32 cm. 

Nelma (Stenodus nelma) 150,12 cm. 

Buławik czarny 150,21 cm. 

Łosoś (Łosoś szlachetny, Atlantic salmon) 50.22-150,2 cm. 

Zębacz pasiasty – zębacz pospolity – zębacz smugowy (Anarhichas lupus) 50,1-149,69 cm. 

Sandacz pospolity (Sander lucioperca) 100-130,3 cm. 

Szczupak (Szczupak pospolity) 30,3-150,22 cm. 

Latimeria 150,12 cm. 

Mustel siwy, siwosz 150,021. 

Amur biały (Ctenopharyngodon idella) 150,3 cm. 

Szczur pancerny 149,91 cm. 

Barrakuda wielka, barakuda wielka (Sphyraena barracuda) 140,5 cm. 

Czarniak (Pollachius virens) 60-130,4 cm. 

Boleń 50-120,3 cm. 

Miętus 30-120,2 cm. 

Widlak biały 60-110,1 cm. 

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD MOTYW:

RYBA ŚREDNIA:

Labraks (Dicentrarchus labrax) 100,2 cm. 

Pstrąg śródziemnomorski 80-100,1 cm. 

Troć wędrowna (Salmo trutta m. trutta) 100 cm. 

Belona 60-99,99 cm. 

Dorsz (Dorsz atlantycki) 50,1-99,98 cm. 

Skarp – turbot (Scophthalmus maximus) 50-99,97 cm. 

Bass wielkogębowy (Micropterus salmoides) 35-97 cm. 

Belona pospolita 93. 

Murena smocza inaczej murena hawajska (Enchelycore pardalis) 92 cm. 

Brosma 40-90 cm. 

Krąp 85 cm. 

Leszcz (Abramis brama) 82 cm. 

Plamiak – łupacz – wątłusz srebrzysty (Melanogrammus aeglefinus) 60-80 cm. 

Jaź (Leuciscus idus) 40-79,99 cm. 

Rozdymka tygrysia (Takifugu rubripes) 40-79,98 cm. 

Kleń (Klonek) 30-79,97 cm. 

Mintaj (Rdzawiec pacyficzny) 40-75 cm. 

Karp (Cyprinus carpio) 30-75 cm. 

Dorada (Sparus złotogłowy) 50-70,07 cm. 

Witlinek (Merlangius merlangus) 40-70,06 cm. 

Ryba pilot 35-70,05 cm. 

Lin (Tinca tinca) 30-70,04 cm. 

Sola (Sola zwyczajna) 20-70,03 cm. 

Raja gwiaździsta 70,02 cm. 

Kulbak czarny 70. 

Zbrojnik lamparci – gibiceps 40-60,3 cm. 

Tasza – zając morski (Cyclopterus lumpus) 30-60,2 cm. 

Morszczuk 60,12 cm. 

Okoń 60,1 cm. 

Kulbin 40-60 cm. 

Cefal morski 59,9 cm. 

Motela śródziemnomorska 25-59,3 cm. 

Ciosa 24,8-58,5 cm. 

Certa (Vimba vimba) 30-50,1 cm. 

Nototenia marmurkowa (Notothenia rossii) 48,9 cm. 

Karaś pospolity (Carassius carassius) 40-49,2 cm. 

Płoć 30-50 cm. 

Pirania 25-50 cm. 

Flądra (płastuga) 25-50 cm. 

Makrelosz 50 cm. 

Sieja 35-45 cm. 

Ptaszor (Ptaszor jaskółczy) 30-45 cm. 

Sielawa europejska – sielawa bałtycka (Coregonus albula) 30-45 cm. 

Śledź (Śledź oceaniczny) 30-45 cm. 

Ognica pstra – skrzydlica ognista – ryba motyl (Pterois volitans) 45 cm. 

Kur diabeł 35-40 cm. 

Ostrobok 40 cm. 

Barwena 39,99. 

Kurek pręgopłetwy (Trigloporus lastoviza) 30-39,98. 

Zimnica (Limanda limanda) 30-39,97. 

Wzdręga grecka 25-39,96. 

Tilapia mariae (Cichlidae) 17-39 cm. 

Wargacz zielony 27-38 cm. 

Bersz, Sekret 25,1-35,1 cm. 

Klepiec, Sapa 20,22-34,91 cm. 

Wężynka 25-30,2 cm. 

Wyślizg brodaty 30,111 cm. 

Ostropłetwiec 20,12-30,12 cm. 

Dobijak 20,11-30,12 cm. 

Szrecer 15,2-29,99 cm. 

Bass słoneczny, Słonecznica pstra 15,1-29,99. 

Trawianka (Perccottus glenii) 25,1 cm. 

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD MOTYW:

RYBA DROBNA:

Jazgarz (Gymnocephalus cernua) 15,2-25,3 cm. 

Jelec Turskiego 14,9-24,92 cm. 

Babka śniadogłowa w ten sposób babka kamienna (Neogobius melanostomus) 24,5 cm. 

Tobiasz 23.02 cm. 

Szczecioząb (Szczecioząb pasiasty) 22,1 cm. 

Czop francuski 15- 22,3 cm. 

Sirotka 12-21,4. 

Welon (Złota rybka) 18-20 cm. 

Ateryna Boyera 19,9. 

Paletka dyskowiec vel dyskowiec właściwy (Symphysodon discus) 18-20,2. 

Świnka dalmatyńska 15-20,2 cm. 

Szprot 10,1-20,13 cm. 

Pielęgnica zebra (Amatitlania nigrofasciata) 10,3-20,1 cm. 

Gromadnik 20. 

Skalar (Żaglowiec skalar) dł. 15-18 cm, wys. 25-30 cm.

Kiełb pospolity (kiełb krótkowąsy) 8–14 cm. 

Mieczyk Hellera przeto mieczyk zielony 3,5-18,3 cm. 

Iglik 17,3 cm. 

Głowacz białopłetwy 10,2-17,9. 

Akara błękitna 10-16,2. 

Kaprosz 15,9.

Teleskop to znaczy złota rybka 15,3. 

Dennik 14,99. 

Gurami dwuplamisty ergo gurami niebieski (Trichopodus trichopterus) 12,5-14,98. 

Apogon 10-14,97. 

Piłczyk 13. 

Garra Rufa (Cyprinidae) 10-12. 

Ciernik 11,2. 

Wielkopłetw wspaniały (Wielkopłetw chiński) 7-9,2. 

Amfiprion – ryba ukwiałowa znakiem tego błazenek (Amphiprion percula) 8,2. 

Gębacz wielobarwny (Pseudocrenilabrus multicolor) 7,99. 

Walencja hiszpańska 6-7,98. 

Koza wenecka 5,2-7,97. 

Karpieńczyk pręgowany 5,5-6,2. 

Pawie oczko wobec tego gupik 2,99-6,2. 

Garbatka alias molinezja pręgowana 2,991-6,1. 

Bojownik wspaniały (Bojownik syjamski) 3.9-5.1. 

Tetra czerwona innymi słowy Bystrzyk czerwony to jest bystrzyk z Rio (Hyphessobrycon flammeus) 1-3,88. 

Neon Innesa (Bystrzyk neonowy) 1-4,1. 

Drobniczka jednodniówka 2,1-3,5.

.

.

MUZEUM HERALDYKA MMSPHJD AFIRMOWANE:

.

ZIELONE TYCHY KULTURA.

DOM LUX TYCHY HONORATY 32 WIESŁAWA KONIECZNA.

.